MOCA, dinsdag en een grijs filter

Dinsdag. Persoonlijk vind ik dat de minst aantrekkelijke dag van de zeven. Maandag is de dag om de week te starten, woensdag is bijna de helft, donderdag voelt als ter aanloop van en vrijdag is zo’n beetje de start van het aankomende en alsmaar naderende weekend.

Dinsdag voelt dus een beetje als leeg in de leegte. Niet veel zinnigs om aandacht aan te besteden hoeveel Carpe Diem (wat best hyperig is gaan klinken…) je er ook tegenaan gooit.

Als er genoeg tijd is dan wil ik in Bangkok graag twee musea bezoeken. Bijvoorbeeld het Museum of Contemporary Art (MOCA BANGKOK). Daar hebben ze een bijzonder mooie vaste collectie en een aantal tijdelijke tentoonstellingen. Een ervan met de titel: “Passage Across -The Universe-“.

Waarschijnlijk geen toeval dat die titel gezien mijn aanstaande reis het meest bij mij blijft hangen en z’n juist aantrekkelijke klank heeft. Reizen is 1 ding, je bewegen een ander. Vliegtuig in en ook weer uit, de eerste stappen in wat een andere wereld lijkt? Het tijdsverschil met Thailand is vanwege onze zomertijd 5 volle uren.

“God moet wel een schilder zijn. Waarom hebben we anders zoveel kleuren?”. Komt uit de film A Beautiful Mind (2001). Die opmerking en gestelde vraag bleef gisteren ook een beetje doorsudderen. We weten nog zo weinig en denken zoveel te weten. Ook daarom is een bezoek aan een museum altijd de moeite van het reizen en bewegen waard.

Dinsdag. Het regent nu al een aantal uren. Een grijze lucht zorgt ervoor dat de kleuren grijs gefilterd raken in de nog vroege ochtend. Ik zag twee mussen op de schutting. Ogenschijnlijk onbekommerd. Samen op zoek naar iets eetbaars, angstvallig de tuin in de gaten houdend vanwege een plotseling opduikende kat.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.